Verslag2 Kitty jaarconcert 2018
Verslag van ons jaarconcert op zondag 25 maart jl.
| Ik heb net het concertverslag van ons concert ingeleverd bij de redactie van de Mandogita. Een beetje stijfjes is het geworden, want je gaat toch niet juichen van enthousiasme als het om een concert van je eigen orkest gaat. Gelukkig kreeg ik pal daarna een vraag van Lenie of ik een kort verslag kon schrijven voor de AMTG website. Jippie, daar ga ik. Juichen wil ik wel, want wat was het spannend de afgelopen weken/maanden. Zoveel leden ziek en serieus ziek, geen griepjes. Er is best wel een repetitie geweest dat ik dacht ‘het kon wel eens ons laatste concert worden, we worden zo kwetsbaar’. En dan komt de generale in ‘onze’ kerkzaal. Bijna alle leden aanwezige, alleen Tilly niet. Wat hebben we haar gemist en wat duimen we dat ze er volgend jaar weer bij is. Maar na de eerste klanken kon ik wel huilen, daar was het AMTG geluid weer. Heerlijk. Wat was ik daar blij mee. Iedereen weer op zijn plek en geconcentreerd bezig. Er was duidelijk hard gestudeerd en de fado zangeres was ook al zo’n heerlijk vrouw om mee te werken. Wat klikte het geweldig tussen, haar, Nelleke en de AMTG-ers. Ik zag het concert weer vol vertrouwen tegemoet. Alleen, als er maar genoeg publiek kwam, ik had akelig veel afmeldingen ontvangen ook van mensen die altijd elk concert bijwonen. De dag van het concert, lekkere generale, een zaal die prachtig vol liep, iedereen in een goed humeur, Nelleke voorop. Ik ga hier geen opsomming geven van de stukken die we gespeeld hebben, want die kennen we wel maar ik ga wel zeggen mijn voorkeursstuk van voor de pauze De Milonga de aandacht van het publiek goed wist vast te houden. En de Brisbane Suite ging ook gelukkig heel goed. Kan natuurlijk altijd beter, maar op 13 mei staat dit mooie nummer weer op het programma. Gelukkig maar, zo zonde om zo’n muziekstuk maar één keer te spelen na zoveel moeite. Berg de Didgeridoo nog maar niet op Ton. Na de pauze was het één groot Fado feest. Eerste met het fado duo Maria en Flip en daarna met Lenie erbij. Wat klonk dat leuk en wat waren we allemaal trots op haar. Daarna alle AMTG-ers weer op het toneel voor de Fado suite en enkele nummers samen met Maria en Flip. En dan de toegift, zo lekker vrolijk. Wat een applaus, wat een enthousiast publiek. Iedereen dansend naar huis en de melodieën nog dagenlang in je hoofd houden, tenminste bij mij wel. Dank jullie allemaal voor jullie inzet. Nelleke weer bedankt voor je tomeloze inzet en optimisme, Lenie weer bedankt voor je prachtige solo’s en natuurlijk Wil Gaaf bedankt. Wat ontzettend jammer dat je AMTG verlaat. We hopen je nog vaak te zien bij concerten van Toccare en wensen je allemaal veel gezondheid voor de toekomst. Lieve AMTG-ers, ik hou van jullie.
Kitty
 |